Atletizme Adanmış Bir Hayat: Cüneyt E Koryürek / Türkiye’nin Olimpiyad Serüveni  sergisi 25 Temmuz- 16 Ağustos tarihleri arasında Yapı Kredi Kazım Taşkent Sanat Galerisi’nde gerçekleştirildi. Atletizm ve Olimpiyad uzmanı Cüneyt E Koryürek’in yarım kalan ve vefatının ardından Koç Üniversitesi’nin desteğiyle Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık tarafından tamamlanan proje kendisine ithaf edildi.

Şampiyonadan önceki yazımda da belirtmiştim, millilerin asil zor sınavı medyaya karsi olacak diye. Gayet de bu sınavdan basarılı bir şekilde çıktılar. Ama tüm ekip arasında bir kişi vardı...

  Bu sene diğer senelerden daha hızlı geçti sanki. Bayram tatilleri, okulumuzun sürekli koşuşturmaca gerektiren ders temposu, ikinci dönem festivaller ve finaller derken bir baktım yolun yarısı geçmiş. Nasıl bu kadar hızlı geçebildiğini sorgulamak boşuna. Dilden dile dolaşan bu soru dünya tarihi boyunca cevapsız kalmamış mı? Yani bir başka deyişle cevabı kim kaybetmiş ki ben bulacağım

Elimde boyalar..Boyalar rengarenkti başta sürdüm her yere. Bilebilir miydim ki? Bilemedim.

DVD teknolojisi nedir bilmez, şimdiki gibi bir dizinin tüm sezonlarını bilgisayarımıza indiremezken, CiNE 5 sayesinde tanışmıştım Sex and the City ile… Aileden biri yanımdayken mümkün değil izleyemez, tek başıma izlerken de sürekli bir tedirginlik içinde bakardım o sürekli sevişen dört kadına. Esprilerin çoğunu anlayamaz, eşcinsellik tam olarak ne onu bile bilmezdim. Öyle saftirik bir çocuktum işte; ama yine de farklı olanı görmenin çekiciliğiyle bağlanmıştım Sex and the City’e.

Yıllar önce bir moda başlattı.. “Podyum”lardan “sahne”lere, “mankenlik”ten “şarkıcı”lığa transfer oldu.. Yıllar geçtikçe “manken”liğini herkese unutturdu, o artık “hedef kitle”sinin gözünde “her albümü satan” ve “her şarkısı tutan” bir “şarkıcı”..

Demet AKALIN.. Kimilerine göre sıradan bir “şarkıcı”.. Ne müziği güzel, ne sözleri anlamlı.. “Sanat” değil yaptığı... Ama bu “kimilerine göre”.. Peki kendi dinleyicilerine göre..?

Hep böyle artist, ukala bir yazı yazmak istemişimdir. Sanki bütün okuyucular sıraya girmiş de

yazımı bekliyorlarmış gibi, sanki küçücük bir yazıyla tüm dünya beni okuyacakmış gibi, sanki

biyografinin "allah"ını yazıp da herkesi hayran bırakacakmış gibi, sanki bütün dünya umrumda değil de kendi adamımı kendi dilimden yalnız kendime anlatıyormuşum gibi:

-30 YILLIK BİR KAVRAM-

Manevi konuların toplumumuza ne gibi yansımaları oluyor? Bu yansımaların etkileri ne ölçüde önemli ya da önemsizdir? Toplumumuz manevi konuları her şeyin önünde mi tutuyor? Türban bu manevi değerlerin neresindedir? Türban manevi değer yerine siyasi bir sembolümü teşkil eder?